De juiste dosering inspiratie
04 juli 2011
De juiste dosering inspiratie
Laatst bedacht ik me, dat ik te weinig op de hoogte ben wat er zich afspeelt in de wereld van de bekende kunstenaars. Maar goed… eerlijk gezegd interesseert het me ook niet zo. Ik volg de mensen die ik zelf inspirerend vind ook al zijn deze dan wel of niet bekend. Persoonlijk word ik totaal niet warm van de meeste exposities. Dan denk ik… is dat normaal, dit zou ik toch heel interessant moeten vinden???
Waar ik warm van word, zijn sferen die ik aantref op plekken in combinatie met de juiste kleuren. Niet gek, maar de natuur inspireert mij het meeste. Zo ben ik gisteren naar het bos geweest bij Breda in de buurt. Het is zo mooi te zien hoe de zon schijnt door de bladeren en hoe de verschillende kleuren groen door elkaar heen lopen. De takken van de bomen werken als een parasol die zorgen dat je koel in de schaduw bent. De vormen zijn grillig met mooie gekleurde blaadjes. Ondertussen kijk ik weer naar beneden of ik geen zacht mosbed vergeet of een boomstronk die mooi van vorm is om op de foto te zetten. Tja, het duurde lang de wandeling, waarin ik het heel druk had met kijken. Heerlijk, het maakt mijn dag weer goed en je krijgt er een enorme hoeveelheid energie door. Als ik dan ’s avonds bijna in slaap val, zo tegen het dromen aan, zie ik de bomen weer voor me verschijnen en voel ik de rust. Tevreden word ik erdoor en ik slaap heerlijk.…
Gek eigenlijk vroeger genoot ik er niet van. Ik baalde van mijn moeder die in iedere straat alle bomen aanwees die in bloei stonden en dat ik een paar keer per week in de tuin moest komen kijken wat ze had gedaan en hoe de planten het deden. Boeiend… dacht ik dan… En nu, ben ik nog erger! Tuincentra koop ik leeg en koop de planten op de bloeiwijze die dan mooi te fotograferen zijn. Ben erg benieuwd hoe mijn eigen dochter dit gaat ervaren als ze groot is. Nu ruikt ze nog lief aan de lavendel en speelt ze met de lege potjes, maar straks…
Een dag niet buiten geweest, maak me ongelukkig. Een dag geen inspiratie, maakt me eveneens ongelukkig. Het is maf te ervaren dat je zo’n behoefte hebt aan iets. Sommige mensen moeten iedere dag sporten… Een ding weet ik wel, als ik er niet naar luister, krijg ik het 3x zo hard terug. Als ik niet buiten ben geweest, voel ik me rot, maar kan het niet verklaren. Als ik het te druk heb om te dromen en me te laten inspireren, kan ik ’s nachts niet slapen van de ideeën. De volgende dag stroomt nog steeds de adrenaline door me heen, wat zo’n drie dagen kan duren tot ik niet meer kan. Om gek van te worden! Een lekkere tranche, maar normaal functioneren kan je dan niet meer. Dus wel overwogen iedere dag iets doen wat je gelukkig maakt, dat is de sleutel. Laat de inspiratie maar stromen!
